Tyron Zapanta (Possessive Series 1)

Chapter 9

LUMIPAS ang araw ng Pasko na wala man lang natanggap si Raine na kahit anong pagbati mula sa ina. Mukhang hinayaan lang talaga siya nito kay Tyron. Tumila na ang ulan at nangako sa kanya si Tyron na babiyahe na sila kinabukasan patungong Pangasinan. And speaking of that possessive lunatic, Tyron entered his room and strode with confidence towards her.

Napakunot-noo si Raine nang may ilapag itong itim na gown sa ibabaw ng kama. The dress was breathtaking. Whoever designed it must be blessed by God. Tiningnan niya ang damit na parang may lason na nakakapit doon. Kahit nagustuhan niya ang damit, ayaw niya pa ring suotin iyon sa isiping nahawakan iyon ni Tyron. At nag-iinit ang pakiramdam niya sa isiping iyon.

Nagtaas siya ng tingin sa binata. “Ano naman ang gagawin ko d’yan?” tanong ni Raine na ang tinutukoy ay ang damit na inilapag nito sa kama.

Tyron looked at her like she was the dumbest person on Earth. “Sweetheart, that dress was designed by the world’s finest fashion designer, Vienna Sugon. Suotin mo `yan. May pupuntahan tayong charity ball mamayang gabi.”

Inirapan niya ang binata. “Hindi ako sasama sa `yo sa charity ball,” aniya sa matigas na boses. “Hindi ko hilig na um-attend sa mga ganoong pagtitipon. Pumunta ka nang mag-isa. Matutulog na lang ako.” Tinaasan niya ito ng kilay. “And please, don’t call me sweetheart.”

Maingat na huminga nang malalim si Tyron at maingat din nitong pinakawalan iyon. “That charity ball is for battered children and women. Akala ko ba ang mga babae, tinutulungan ang mga kabaro nila? At saka, kapag sumama ka sa akin, I might donate one or two million to the charity.”

Nalukot ang mukha ni Raine sa inis. Alam talaga ng lalaking ito kung paano siya titirahin. She was not a strong supporter of charity balls pero kapag may pagkakataon na iniimbitahan siya sa mga ganoong pagtitipon sa Canada ay hindi siya tumatanggi. Nagdo-donate pa nga siya minsan. At hindi siya makapaniwala ngayon na sa kanya nakasalalay ang pagdo-donate ni Tyron sa charity. Nakakairita talaga ang lalaking ito. Ginagamit pa talaga ang charity para sumama siya.

“Are you blackmailing me?” tanong niya habang masama ang tingin dito.

“Kung `yan ang tawag mo sa imbitasyon ko, then yeah, I am blackmailing you,” anito, saka nagkibit-balikat. “Anyway, dress up.”

Dumako ang tingin ni Raine sa orasan na nasa nightstand. It was already six PM. She sighed as she silently accepted the invitation. “Anong oras ba tayo aalis?”

Nangningning ang mga mata ni Tyron sa tagumpay. Tuwang-tuwa ito dahil pumayag siyang sumama rito. “Seven thirty.”

“Okay.” Tumayo siya at kumuha ng tuwalya sa closet ng binata. “Lumayas ka na dahil mag-aayos ako. I don’t want to look like shit in that charity ball.”

Tyron smirked and then it felt like lightning hit her heart when he pressed his lips on hers. Nagulat si Raine sa ginawa nito kaya hindi siya nakapag-react hanggang sa pakawalan nito ang kanyang mga labi.

She could still hear the thundering beat of her heart as Tyron walked towards the door and left the room. Sinapo niya ang dibdib dahil parang gustong kumawala ng kanyang puso. Pilit niyang pinakalma iyon.

Shit! C’mon, heart, don’t betray me. I already tied and caged you; all you have to do is to stay still.

Hindi niya hahayaang makawala ang puso sa hawla na kinalalagyan niyon.

Pipigilan niya ang puso na tumibok para kay Tyron.

Pumasok si Raine ng banyo at naligo. She took her time cleaning herself. Nang makalabas siya ng banyo, malapit nang mag-alas-siyete. She only got thirty minutes to make herself beautiful.

Isinuot ni Raine ang damit na ibinigay ni Tyron at sinuri ang hitsura sa salamin. The gown hugged her curves perfectly. It even emphasized her medium-size breasts and her small waistline. Maganda ang damit, pero bagay iyon sa mga conservative na babae.

The pencil-cut gown was turtle-necked and it had transparent long sleeves. The gown covered her body from her neck up to her toes. Napailing-iling siya.

What kind of a dress is this?

Maganda pero para naman siyang madre sa suot niya.

She walked closer to the mirror as she pulled her hair in a perfect bun. Some strands of her hair were cascading on her nape. Hinayaan niya lang iyon at inayos ang pagkaka-bun ng buhok.

A small smile appeared on her lips when she saw that the cascading strands of her hair on her nape had the color dark blue. Kinuha niya ang hair cuticle na binili niya sa Italy na may glitters at nilagyan niyon ang kanyang buhok.

Hmm. Pretty, komento ni Raine sa sariling repleksiyon, saka lumabas ng kuwarto.

Naalala niyang wala na pala ang mga kaibigan ni Tyron. Umalis ang mga ito pagkatapos ng Pasko. Napansin siguro na masama ang mood ni Tyron kaya naman nagpaalam na ang mga ito at sinabing susunod na lang sa Pangasinan bago mag-New Year. Nandoon din kaya ang mga ito sa charity ball? Umaasa siya na naroon si Train para makahingi siya ng tawad sa ginawa ni Tyron kahapon.

Nang makalabas si Raine sa silid, kaagad niyang hinanap ang binata at natagpuan niya ito sa sala. He looked strikingly gorgeous with his dark gray tuxedo.

Mukhang narinig nito ang kanyang mga yabag dahil tumingin ito sa kanyang direksiyon. Her heart beat as loud as a thunder on a stormy sky when she saw how handsome Tyron was in his tuxedo.

Parang magnet na hindi mapigilan ni Raine ang sarili na lumapit sa binata. Tumigil lang siya sa paglapit dito nang ilang dangkal na lang ang layo ng kanilang mga katawan. Nararamdaman niya ang init ng kanyang katawan at naapektuhan siya niyon.

“You look beautiful.” Puno ng paghanga ang mga mata ni Tyron habang nakatingin sa kanya.

Naramdaman ni Raine ang pag-iinit ng kanyang mukha dahil sa papuri nito. “Salamat.” Inabot niya ang necktie ng binata at inayos iyon. “There.” Tinapik-tapik niya ang matitipuno nitong dibdib. “Perfect.”

Tyron grinned in delight. “Do you find me handsome, Raine?”

Tumango siya. No need to lie. Napakaguwapo naman talaga nito sa suot na tuxedo. His hair was neatly brushed and his eyes glistened in satisfaction as he raked a hot stare over her body.

“Beautiful dress,” komento nito.

Itinirik niya ang mga mata. “Beautiful? Tyron, tingnan mo nga ang damit ko. Para akong madre sa suot ko.”

A satisfied smile appeared on his lips. “Dapat lang na takpan lahat ng parte ng katawan mo na makakakuha sa atensiyon ng kalalakihan sa charity ball. Ako lang ang puwedeng makakita sa katawan mo.” He snaked his hands around her waist and pulled her to him, pressing her breast on his chest. “It’s for my eyes only. Understand?”

She fought her eyes not to roll. “Tyron, ilang ulit ko bang dapat sabihin sa `yo na hindi mo ako pag-aari?”

Dumilim ang mukha nito. “You’re mine. Period.”

Naitirik uli ni Raine ang mga mata. Ang kulit talaga nito. It was so frustrating as hell! Parang nang-iinsulto ito. Hindi ba naisip ng binata na hindi siya nito magiging pag-aari, lalo na at may kasintahan ito? He kept on saying that she was his. Naiirita siya dahil hindi naman totoo iyon.

“Come on, let’s go.” Pinagsalikop ni Tyron ang mga kamay nila at iginiya siya palabas ng unit.

When they reached the parking lot, Raine’s eyes bulged when Tyron guided her towards the black limousine.

“Good evening, Sir Tyron,” bati ng lalaki na naka-driver’s uniform nang makalapit sila sa limousine.

“Good evening din ho, Mang Besting,” balik na bati ni Tyron na may ngiti sa mga labi. “Siya nga pala, Mang Besting—” Ihinarap siya nito sa driver. “—si Raine po, girlfriend ko. Raine, si Mang Besting, family driver namin,” pagpapakilala nito.

“Magandang gabi ho, Ma’am,” anito at bahagyang yumuko.

“Pasensiya na, Mang Besting, may-pagkamahiyain talaga itong girlfriend ko,” wika ni Tyron nang hindi siya magsalita.

Hindi pa rin nakakabawi sa pagkabigla si Raine dahil sa pagpapakilala sa kanya ng binata bilang girlfriend nito nang buksan nito ang pinto ng sasakyan para sa kanya.

“Hop in, sweetheart,” anito na may nakakalusaw na ngiti sa mga labi.

Pinandilatan niya si Tyron. “Bakit mo ba ako ipinakilalang gilfriend mo? Nababaliw ka na ba? Kapag nalaman `to ng girlfriend mo—”

“Shut it.” He cut her off with a glare. “Sumakay ka na.” Puno ng awtoridad ang boses nito.

Napakurap-kurap si Raine bago sumakay sa limousine.

Hmp! Nakakainis talaga ang lalaking `to! Buwisit!

Napalitan ng paghanga ang kanyang mga mata nang makapasok sa loob ng sasakyan. Nakikita lang niya ang mga ganoong sasakyan na pakalat-kalat sa Canada pero hindi siya nagkaroon ng pribilehiyo na sumakay. Her boss owned a Lamborghini and she was given the privilege to drive it when she wrote an article about luxurious cars. The inside of the Lamborghini was breathtaking, same as this limousine.

“Pag-aari mo ang sasakyang `to?” hindi makapaniwalang tanong niya kay Tyron nang makapasok ito sa loob ng sasakyan.

“Nah. Pag-aari ito ni Daddy. He bought it for his and mom’s silver wedding anniversary,” sagot nito na parang hindi milyones ang halaga ng sasakyan. “After that, hindi na nila ginamit. So I took it from Dad’s garage and use it from time to time.”

Alam niyang mayaman ang pamilya Zapanta pero hindi niya alam na ganoon kayaman ang mga ito.

Napapitlag si Raine nang may lumapat na maiinit na labi sa likod ng kanyang tainga. She gasped at the electric shock that went through her system at the touch of his lips. Ang malaking pagkakamali niya ay bumaling siya sa direksiyon ni Tyron. She gasped when their lips met. Bago siya makapag-react, pinakawalan na nito ang mga labi niya.

A giggle escaped her lips when she saw a lipstick stain on his lips. Natatawang pinahid iyon ni Raine at naiiling na itinirik ang mga mata. “You should stop kissing me when I’m wearing lipstick.”

“That lipstick of yours cannot stop me from ravishing your lips,” he said, his eyes darkening with lust.

Inirapan niya ang binata para itago ang pagmumula ng kanyang mga pisngi. “Tigilan mo nga ako, Tyron.”

“What?” Puno ng kainosentehan ang mukha nito. “Hindi ko makalimutan ang mga labi mo kahit pa iumpog ko ang ulo ko sa semento. Akin lang `yang mga labi mo. Akin lang.”

For a man who already had a girlfriend, he was possessive of her in a way that she cannot understand.

Humalukipkip si Raine at tumingin sa labas ng bintana. Umuusad na ngayon ang sasakyan pero hindi iyon mabilis.

Naghari ang katahimikan sa buong sasakyan. Tyron’s head was resting on her shoulder and she was looking outside the window. Napapikit siya nang maramdaman ang kamay nito sa mayayaman niyang dibdib. She was holding her breath as he massaged it lightly. Ginawa niya ang lahat para hindi siya mapaungol sa ginagawa nito.

Napaawang ang mga labi ni Raine nang maramdaman ang isa nitong kamay na pumasok sa suot niyang gown. Gumapang ang kamay nito patungo sa pagitan ng kanyang mga hita.

When his fingers touched the fabric that was covering her womanhood, she could not help but to moan at the sensation.

“S-stop it, Tyron...” Nagpakawala siya ng malalim na buntong-hininga. “May itatanong ako,” pagdadahilan niya para tumigil ito sa ginagawa.

Tumigil nga ang binata, pero lumuhod naman ito sa kanyang harap.

“T-Tyron, a-ano’ng ginagawa mo?” nagtatakang tanong niya nang makitang lumuhod ito.

“I want to taste you so don’t move,” he said then swiftly took off her panties.

Raine gasped in horror when she heard a ripping sound. “Please tell me that you didn’t rip off my panties.”

Tumingin si Tyron sa kanya, nasa mga mata ang amusement. “Then I didn’t.”

Napamaang siya rito. “Tyron!” Naiinis na tinampal niya ang binata sa braso. “Wala akong dalang extra panties! Ano ngayon ang gagawin ko?!”

“Huwag kang gagalaw at hayaan mo akong tikman ka,” anito na walang pakialam kung wala siyang panties na susuotin.

“Tyron!”

Hindi nakinig sa kanya ang binata. Nililis nito pataas ang suot niyang gown at ibinuka ang kanyang mga hita.

Nagpa-panic na tumingin si Raine sa driver’s seat. Nakahinga siya nang maluwang nang makitang nakasara ang maliit na bintana na nagsisilbing siwang para makita ng driver ang nangyayari sa loob ng sasakyan.

Thank God.

Bigla siyang napasabunot sa buhok ni Tyron nang bahagya nitong dilaan ang kanyang pagkababae.

“Uhmm...” Sinubukan niyang huwag mapaungol nang malakas pero nahihirapan siya, lalo na at walang humpay ang pagdila ng binata sa kanyang ari.

The insolent maniac man kept on lapping her mound. He didn’t stop until she was pulling his hair as she came, hard.

Tyron licked her juices off her mound and looked up at her. “Sorry, I can’t help it. I wanted to taste you ever since I saw you wearing that conservative gown.”

Isinara ni Raine ang mga hita at inayos ang gown na suot, pagkatapos ay nag-iinit ang mga pisngi na sinalubong ang tingin ng binata. “You can’t just do that every time na inaatake ka ng kamanyakan mo.”

Ngumisi ito. “Of course I can. You’re mine, remember?”

Inirapan niya ito. “Tigilan mo nga ako.” Wala siyang ibang masabi kundi iyon.

Biglang sumeryoso ang mukha ni Tyron. “Raine, honestly speaking, hindi ko talaga kaya.” Bumalik ito sa pagkakaupo sa tabi niya at isinandal ang likod sa upuan. “Trust me, Raine, if I can stop my body from wanting you, I would have. Pero mula nang makilala kita, hindi na ako makapag-isip nang tama. Hindi ko alam kung bakit ko `to nararamdaman sa `yo. You’re turning me into a fool whose thoughts are filled with you and only you.”

Binalingan ni Raine ang binata na nakapikit ang mga mata. “Wala akong ginagawa sa `yo, Tyron.”

His butterscotch eyes opened, there was warmth in the depths of them. “Wala kang ginagawa and that’s the most frustrating part, Raine. Wala ka pa ngang ginagawa, nababaliw na ako sa `yo, ano pa kaya kapag may gawin ka na? Baka tuluyan na akong maulol.”

Huminga siya nang malalim para pakalmahin ang kanyang puso. “I promise, wala akong gagawin.”

He chuckled deeply and then he met her eyes. “I’m waiting, Raine. I’m waiting for you to do something.”